SEJARAH DAN LATAR BELAKANG KEMUNCULAN MASYARAKAT MAJMUK DI MALAYSIA
POLITEKNIK SULTAN HAJI AHMAD SHAH
SESI JUN 2106
PENGAJIAN MALAYSIA
TAJUK : SEJARAH DAN LATAR
BELAKANG KEMUNCULAN MASYARAKAT MAJMUK DI MALAYSIA
PENSYARAH
:
JABATAN :
KEJURUTERAN MEKANIKAL
NAMA
PELAJAR
- AHMAD SHAIFULDEEN BIN AZLAN 02DKM16F1005
- AMAR ISKANDAR BIN NORDIN 02DKM16F1032
- MUHD AKMAL BIN ZULKIFLI 02DKM16F1013
- MOHAMAD SALIHIN BIN M.SABRI 02DKM16F1041
PROGRAM :KEJURUTERAAN MEKANIKAL
KELAS :
DKM1A
PENGHARGAAN
Kami mengucapkan jutaan terima kasih buat ibu bapa kami yang telah
membimbing kami untuk menunjukkan cara pembukaan blogger dan melakukan
blog buat kali pertama.
Kami juga ingin mengucapkan terima kasih buat pensyarah saya PUAN RINA kerana menunjuk
ajar mengenai cara melakukan tugasan dan tidak juga saya lupa ingin mengucapakan ribuan terima kasih buat sahabat saya yang bertungkus lumus untuk menyiapkan tugasan tersebut.
Kami juga ingin mengucapkan terima kasih buat pensyarah saya PUAN RINA kerana menunjuk
ajar mengenai cara melakukan tugasan dan tidak juga saya lupa ingin mengucapakan ribuan terima kasih buat sahabat saya yang bertungkus lumus untuk menyiapkan tugasan tersebut.
PENGENALAN
Masyarakat majmuk sangat sinonim dengan Malaysia sebagai sebuah negara
yang bercirikan pelbagai jenis kaum serta identiti . Terdapat lebih 80
kaum di seluruh Malaysia . Daripada keseluruhan bangsa tersebut ,
terdapat tiga bangsa utama di Malaysia iaitu Melayu , Cina dan India .
Berpandukan kamus dewan , konsep masyarakat membawa maksud kepada
kumpulan manusia yang menetap bersama-sama di suatu tempat dengan
megikut aturan serta cara tersendiri dan masyrakat ini terdiri daripada
beberapa kaum dan bangsa .
Demikian itu , gabungan kedua dua istilah ini iaitu masyarakat majmuk
mebawa maksud kepada " satu kumpula manusia yang terdiri daripada
pelbagai rumpun bangsa telah membentuk satu kesatuan, khususnya dalam
aspek politik , sosial dan ekonomi di suatu tempat bagi membenuk satu
kumpulan yag mampu mewujudkan nilai bersatu padu antara satu sama lain .
Walau bagaimanapun , ada juga yang berpendapat bahawa masyrakat
majmuk muncul akibat daripada dasar dasar penjajah yang menggalakkan
penghijrahan penduduk mengikut keperluan ekonomi mereka yang telah
mengakibakan wujudnya kelompok kelompok yang pelbagai dalam satu unit
politik . Kelompok ini bercampuran tetapi mereka tidak bergantung antara
kaum lain dan amat berpegang kuat pada agama , bahasa , budaya , idea
idea dan cara hidup tersendiri .
Dalam memahami tentang konsep ini , perkara yang akan dibincangkan
pertamanya ialah sejarah yang mewujudkan masyarakat majmuk di Malaysia .
Kehadiran pelbagai kaum pada asasnya telah bermula semasa era
kegemilangan Melaka lagi melalui proses perdagangan yang dijalankan .
Walau bagaimanapun kehadiran mereka ini tidak dapat digerak menyusuri
istilah masyarakat majmuk . Penggunaan istilah masyarkat majmuk itu
sendiri hanya bermula pada penghujung abad ke-18 dengan adanya peranan
pihak British . Oleh itu kita akan mengupas tentang kewujudan
masayarakat majmuk di Malaysia .
ISI-ISI
ISI-ISI
LATAR
BELAKANG MASYARAKAT MAJMUK
KAUM MELAYU
Orang Melayu boleh ditafsirkan sebagai penduduk asal Tanah Melayu di mana nenek moyangnya datang dari Indo-China atau Yunnan lebih 3500 tahun dahulu. Namun penduduk Melayu kini sebenarnya lebih ramai ekoran kemasukan beberapa lagi kelompok masayarakat Melayu dari kepulauan lain ke Tanah Melayu. Sejak abad ke-9 lagi telah berlaku penghijrahan beramai-ramai masyarakat Melayu Indonesia ke Tanah Melayu. Penghijrahan ini berlaku ekoran kedudukan ekonomi, politik dan sosial yang semuanya boleh menjamin keselesaan mereka. Masyarakat Indonesia datang daripada berbagai-bagai pulau seperti Jawa, Sumatera, Sulawesi dan Riau. Sehingga tahun 1957, keturunan penduduk Melayu di Tanah Melayu berjumlah 2,427,834 orang, iaitu 49.8% daripada jumlah penduduk Tanah Melayu. Perdagangan utama ialah melalui sungai-sungai utama di negeri Melayu. Justeru itu, kerajaan-kerajaan Melayu tradisional lebih tertumpu di tepi-tepi sungai.Penguasaan ekonomi orang Melayu terhadap sektor ekonomi negeri masing-masing semakin berubah dan merosot setelah campur tangan British dalam hal-ehwal politik tempatan. Kemasukan buruh-buruh asing juga telah mengubah struktur ekonomi masyarakat Melayu. Bandar-bandar baru ini menjadi tumpuan buruh asing, manakala kaum Melayu masih kekal di bandar-bandar tradisi atau perkampungan masing-masing. Ekoran perdagangan yang berat sebelah, prestasi ekonomi orang Melayu di zaman kolonial tidak mencapai sebarang kemajuan, malahan semakin merosot. British memegang dasar agar orang Melayu kekal sebagai petani sara diri dan mengusahakan hasil setakat mampu menyara hidup. Masyarakat Melayu tidak digalakkan utk menyertai sektor ekonomi moden. Alasan British ialah agar adat resam dan tradisi orang Melayu tidak terganggu dengan pemodenan. Ini sbenarnya memberi lebih ruang kepada buruh asing menguasai sektor ekonomi keseluruhannya. Di malaysia , jika merujuk kepada orang melayu menunjukkan orang itu beragama islam dan mengamalkan kebudayaan Melayu , berbahasa Melayu dan mempunyai keturunan melayu. Orang Melayu terkenal kerana peramah dan budaya seni mereka yang sangat kaya.
KAUM CINA
Kaum Cina pula adalah kumpulan etnik kedua terbesar. Kebanyakkan keturunan kaum Cina hari ini berasal dripada pendatang ke Negara ini pada kurun ke-19. Mereka terkenal kerana kuat bekerja dan pandai berniaga. Tiga kumpulan kecil kaum ini yang berbicara dialek Cina berbeza adala Hokkien yang tinggal di utara Pulau Pinang, Kantonis yang tinggal di Kuala Lumpur dan juga kumpulan bertutur bahasa Mandarin yang tiggal di kawasan selatan tanah air iaitu di Johor. Penghijrahan masyarakat Cina berlaku selepas pengambilan Pulau Pinang oleh British dari tangan Sultan Kedah pada tahun 1876, pengambilalihan Singapura dari tangan Sultan Johor pada tahun 1819 dan selepas penubuhan Negeri-negeri Selat pada tahun 1826. Kebanyakan masyarakat Cina berasal dari Wilayah Kwangtung dan Tukuin. Penghijrahan semakin pesat sejajar dengan perkembangan aktiviti perlombongan. Kawasan-kawasan lombong bijih timah Kuala Lumpur, iaitu di Ampang, Sungai Kanching dan Klang kesemuanya diusahakan oleh buruh-buruh Cina. Selain aktiviti perlombongan, kemasukan orang Cina ke Tanah Melayu disalurkan melalui aktiviti perladangan lada dan gambir. Org Cina dibawa masuk ke Johor melalui Sistem Kangchu dengan menggunakan surat kebenaran dipanggil Surat Sungai. Dari sistem ini, dicatatkan pada tahun 1870-an masyarakat Cina di Johor mencapai 100,000 orang. Pihak British menggalakkan kemasukan buruh Cina ini dengan meluluskan beberapa undang-undang yang berkaitan. Orang Cina yang berhijrah ke Tanah Melayu sebenarnya terdiri daripada berbagai-bagai kelompok yang boleh dibezakan dari segi loghat, adat dan pengkhususan ekonomi. Kelompok-kelompok utama ini ialah Hokkien, Kantonis, Hakka, Teochew dan Hailam.Kebanyakkan orangg Hokkien terdiri daripada peniaga dan pekedai sementara orang Kantonis sebagai pelombong dan petukang.Antara semua kelompok ini, bilangan orang Hokkien adalah yang terbesar.Walaupun kemasukan orang Cina berlaku besar-besaran, namun bilangan ini tidak menentu ekoran ramai yang sering keluar masuk. Bilangan orang Cina lebih stabil selepas Perang Dunia Kedua.
KAUM INDIA
Kumpulan etnik terkecil antara tiga kumpulan etnik utama di Negara ini ialah kaum India. Kebanyakkan mereka berasal daripada pendatang Selatan India yang berbahasa Tamil, yang datang ke Tanah Melayu sewaktu zaman penjajahan British dulu untuk mengerjakan estet-estet. Mereka datang ke sini untuk mencari kehidupan yang lebih baik , luar dari system kasta yang diamalkan di india. Kebanyakkan mereka beragama Hindu. Mereka turut membawa budaya mereka yang unik serta pembinaan kuil , makanan pedas dan pakaian sari yang mewah. Walaupun kedatangan buruh India ke Tanah Melayu hanya ketara pada abad ke 19 dan ke 20, sebenarnya hubungan antara India dengan Semenanjung Tanah Melayu telah berlaku lebih awal lagi. Hubungan terawal telah bermula sejak abad pertama Masihi apabila penganut Hindu-Buddha menyebarkan agama mereka di Nusantara. Hubungan seterusnya kelihatan pada zaman Kesultanan Melayu Melaka apabila pedagang-pedagang India berniaga di pelabuhan Melaka. Kebanyakan buruh India datang dari selatan India. Buruh-buruh India bermula sebagai pekerja di lading-ladang tebu dan kopi di Seberang Prai. Tumpuan masyarakat India ini ialah di kawasan-kawasan utama penanaman getah di Perak, Selangor dan Negeri Sembilan.Catatan menunjukkan 90% daripada golongan penghijrah ialah orang Tamil yang berasal dari Chennai, sementara selebihnya ialah Telugu dan Malayalam. Kumpuluan etnik penduduk India yang terbesar ialah orang Tamil yang membentuk 80% daripada keseluruhan penduduk India di Tanah Melayu sementara orang Malayali meliputi 7%.O rang Punjabi turut datang ke Tanah Melayu dan pada peringkat awalnya mereka bertugas dalam perkhidmatan polis dan kereta api serta menjadi pengawal keselamatan. Buruh-buruh India yang bekerja di Tanah Melayu datang sama ada secara paksaan atau rela. Kumpulan yang dipaksa terdiri daripada banduan atau tawanan yang bekerja membina jalanraya, landasan kereta api, jambatan dan bangunan-bangunan kerajaan.Mereka yang datang secara sukarela biasanya bekerja di lading-ladang tebu, kopi dan getah. Sistem yang paling popular dalam usaha membawa masuk buruh-buruh India ini ialah Sistem Kangani.Namun sistem ini dihapuskan pada tahun 1938.
KAUM SABAH DAN SARAWAK
Sabah dan Sarawak juga menjadi tumpuan daripada masyarakat luar seperti dari Indonesia dan Ceylon. Namun, bilangan mereka jauh lebih rendah berbanding dengan buruh daripada China dan India. Kebanyakan pendatang Indonesia berasal daripada Jawa, Kalimantan (Banjarmasin), Celebes, Timor dan Sulawesi serta beberapa bahagain kepulauan yang berhampiran dengan Selat Melaka.. Pendatang daripada Indonesia juga berbilang suku kaum dan etnik antaranya orang Jawa, Bugis, Minang dan Banjar. Menurut S.N. Arseculeratne (1991:8),
Orang Melayu boleh ditafsirkan sebagai penduduk asal Tanah Melayu di mana nenek moyangnya datang dari Indo-China atau Yunnan lebih 3500 tahun dahulu. Namun penduduk Melayu kini sebenarnya lebih ramai ekoran kemasukan beberapa lagi kelompok masayarakat Melayu dari kepulauan lain ke Tanah Melayu. Sejak abad ke-9 lagi telah berlaku penghijrahan beramai-ramai masyarakat Melayu Indonesia ke Tanah Melayu. Penghijrahan ini berlaku ekoran kedudukan ekonomi, politik dan sosial yang semuanya boleh menjamin keselesaan mereka. Masyarakat Indonesia datang daripada berbagai-bagai pulau seperti Jawa, Sumatera, Sulawesi dan Riau. Sehingga tahun 1957, keturunan penduduk Melayu di Tanah Melayu berjumlah 2,427,834 orang, iaitu 49.8% daripada jumlah penduduk Tanah Melayu. Perdagangan utama ialah melalui sungai-sungai utama di negeri Melayu. Justeru itu, kerajaan-kerajaan Melayu tradisional lebih tertumpu di tepi-tepi sungai.Penguasaan ekonomi orang Melayu terhadap sektor ekonomi negeri masing-masing semakin berubah dan merosot setelah campur tangan British dalam hal-ehwal politik tempatan. Kemasukan buruh-buruh asing juga telah mengubah struktur ekonomi masyarakat Melayu. Bandar-bandar baru ini menjadi tumpuan buruh asing, manakala kaum Melayu masih kekal di bandar-bandar tradisi atau perkampungan masing-masing. Ekoran perdagangan yang berat sebelah, prestasi ekonomi orang Melayu di zaman kolonial tidak mencapai sebarang kemajuan, malahan semakin merosot. British memegang dasar agar orang Melayu kekal sebagai petani sara diri dan mengusahakan hasil setakat mampu menyara hidup. Masyarakat Melayu tidak digalakkan utk menyertai sektor ekonomi moden. Alasan British ialah agar adat resam dan tradisi orang Melayu tidak terganggu dengan pemodenan. Ini sbenarnya memberi lebih ruang kepada buruh asing menguasai sektor ekonomi keseluruhannya. Di malaysia , jika merujuk kepada orang melayu menunjukkan orang itu beragama islam dan mengamalkan kebudayaan Melayu , berbahasa Melayu dan mempunyai keturunan melayu. Orang Melayu terkenal kerana peramah dan budaya seni mereka yang sangat kaya.
KAUM CINA
Kaum Cina pula adalah kumpulan etnik kedua terbesar. Kebanyakkan keturunan kaum Cina hari ini berasal dripada pendatang ke Negara ini pada kurun ke-19. Mereka terkenal kerana kuat bekerja dan pandai berniaga. Tiga kumpulan kecil kaum ini yang berbicara dialek Cina berbeza adala Hokkien yang tinggal di utara Pulau Pinang, Kantonis yang tinggal di Kuala Lumpur dan juga kumpulan bertutur bahasa Mandarin yang tiggal di kawasan selatan tanah air iaitu di Johor. Penghijrahan masyarakat Cina berlaku selepas pengambilan Pulau Pinang oleh British dari tangan Sultan Kedah pada tahun 1876, pengambilalihan Singapura dari tangan Sultan Johor pada tahun 1819 dan selepas penubuhan Negeri-negeri Selat pada tahun 1826. Kebanyakan masyarakat Cina berasal dari Wilayah Kwangtung dan Tukuin. Penghijrahan semakin pesat sejajar dengan perkembangan aktiviti perlombongan. Kawasan-kawasan lombong bijih timah Kuala Lumpur, iaitu di Ampang, Sungai Kanching dan Klang kesemuanya diusahakan oleh buruh-buruh Cina. Selain aktiviti perlombongan, kemasukan orang Cina ke Tanah Melayu disalurkan melalui aktiviti perladangan lada dan gambir. Org Cina dibawa masuk ke Johor melalui Sistem Kangchu dengan menggunakan surat kebenaran dipanggil Surat Sungai. Dari sistem ini, dicatatkan pada tahun 1870-an masyarakat Cina di Johor mencapai 100,000 orang. Pihak British menggalakkan kemasukan buruh Cina ini dengan meluluskan beberapa undang-undang yang berkaitan. Orang Cina yang berhijrah ke Tanah Melayu sebenarnya terdiri daripada berbagai-bagai kelompok yang boleh dibezakan dari segi loghat, adat dan pengkhususan ekonomi. Kelompok-kelompok utama ini ialah Hokkien, Kantonis, Hakka, Teochew dan Hailam.Kebanyakkan orangg Hokkien terdiri daripada peniaga dan pekedai sementara orang Kantonis sebagai pelombong dan petukang.Antara semua kelompok ini, bilangan orang Hokkien adalah yang terbesar.Walaupun kemasukan orang Cina berlaku besar-besaran, namun bilangan ini tidak menentu ekoran ramai yang sering keluar masuk. Bilangan orang Cina lebih stabil selepas Perang Dunia Kedua.
KAUM INDIA
Kumpulan etnik terkecil antara tiga kumpulan etnik utama di Negara ini ialah kaum India. Kebanyakkan mereka berasal daripada pendatang Selatan India yang berbahasa Tamil, yang datang ke Tanah Melayu sewaktu zaman penjajahan British dulu untuk mengerjakan estet-estet. Mereka datang ke sini untuk mencari kehidupan yang lebih baik , luar dari system kasta yang diamalkan di india. Kebanyakkan mereka beragama Hindu. Mereka turut membawa budaya mereka yang unik serta pembinaan kuil , makanan pedas dan pakaian sari yang mewah. Walaupun kedatangan buruh India ke Tanah Melayu hanya ketara pada abad ke 19 dan ke 20, sebenarnya hubungan antara India dengan Semenanjung Tanah Melayu telah berlaku lebih awal lagi. Hubungan terawal telah bermula sejak abad pertama Masihi apabila penganut Hindu-Buddha menyebarkan agama mereka di Nusantara. Hubungan seterusnya kelihatan pada zaman Kesultanan Melayu Melaka apabila pedagang-pedagang India berniaga di pelabuhan Melaka. Kebanyakan buruh India datang dari selatan India. Buruh-buruh India bermula sebagai pekerja di lading-ladang tebu dan kopi di Seberang Prai. Tumpuan masyarakat India ini ialah di kawasan-kawasan utama penanaman getah di Perak, Selangor dan Negeri Sembilan.Catatan menunjukkan 90% daripada golongan penghijrah ialah orang Tamil yang berasal dari Chennai, sementara selebihnya ialah Telugu dan Malayalam. Kumpuluan etnik penduduk India yang terbesar ialah orang Tamil yang membentuk 80% daripada keseluruhan penduduk India di Tanah Melayu sementara orang Malayali meliputi 7%.O rang Punjabi turut datang ke Tanah Melayu dan pada peringkat awalnya mereka bertugas dalam perkhidmatan polis dan kereta api serta menjadi pengawal keselamatan. Buruh-buruh India yang bekerja di Tanah Melayu datang sama ada secara paksaan atau rela. Kumpulan yang dipaksa terdiri daripada banduan atau tawanan yang bekerja membina jalanraya, landasan kereta api, jambatan dan bangunan-bangunan kerajaan.Mereka yang datang secara sukarela biasanya bekerja di lading-ladang tebu, kopi dan getah. Sistem yang paling popular dalam usaha membawa masuk buruh-buruh India ini ialah Sistem Kangani.Namun sistem ini dihapuskan pada tahun 1938.
KAUM SABAH DAN SARAWAK
Sabah dan Sarawak juga menjadi tumpuan daripada masyarakat luar seperti dari Indonesia dan Ceylon. Namun, bilangan mereka jauh lebih rendah berbanding dengan buruh daripada China dan India. Kebanyakan pendatang Indonesia berasal daripada Jawa, Kalimantan (Banjarmasin), Celebes, Timor dan Sulawesi serta beberapa bahagain kepulauan yang berhampiran dengan Selat Melaka.. Pendatang daripada Indonesia juga berbilang suku kaum dan etnik antaranya orang Jawa, Bugis, Minang dan Banjar. Menurut S.N. Arseculeratne (1991:8),
FAKTOR-FAKTOR
PEMBENTUKAN MASYARAKAT MAJMUK DI MALAYSIA
British
menggalakkan kemasukan buruh India dan Cina untuk kepentingan perkembangan
sector perladangan dan perlombongan .Kehadiran mereka telah mewujudkan
masyarakat majmuk di Tanah Melayu.
Perkembangan perusahaan bijih timah dan
getah.Perkembangan perusahaan bijih timah dan getah telah menyebabkan Kemasukan
buruh dari china dan India.Keadaan ekonomi dan politik yang tidak tenteram
seperti berlaku Pemberontakan Taiping dan pemberontakan Boxer yang menyebabkan
ribuan Nyawa terkorban.Keadaan ekonomi yang buruk seperti pertambahan
Penduduk yang pesat ,kekurangan makanan,bencana alam seperti banjir,Kemarau dan
gempa bumi yang sering berlaku memusnahkan banyak nyawa Dan harta benda telah
menjadi factor penolak untuk berhijrah ke Tanah Melayu.Perkembangan ekonomi
yang pesat dan pertapakan modal asing di Tanah Melayu terutamanya dalam sector
perlombongan bijih timah telah menarik Minat orang Cina ke
Negara
ini.Penghijrahan kaum India pula adalah disebabkan masalah ekonomi dan
social.Seperrti pertambahan penduduk yang pesat dan tidak seimbang dengan
Keluasan tanah pertanian , bencana alam seperti banjir, kemarau ,
kebuluran.Yang kerap berlaku dan merebaknya wabak penyakit telah mendorong
Mereka berhijrah ke Negara ini.Perkembangan pesat perusahaan getah di Tanah
Melayu pada awal abad Ke-20 meningkatkan keperluan tenaga buruh. Akibat
perkembangan revolusi Perindustrian, permintaan tenaga buruh semakin
tinggi dan dasar British Yang menggalakkan kemasukan buruh-buruh India telah
menarik minat Mereka ke negara ini.Kegiatan ekonomi yang berbeza antara kaum,
iaitu orang Cina bekerja sebagai Pelombong,orang India bekerja sebagai pekerja
ladang dan buruh jalan raya Dan jalan kereta api. Manakala orang Melayu kekal
sebagai nelayan dan petani.
Kawasan penempatan yang berbeza seperti orang
Cina tinggal di lombong- lombong bijih timah yang kemudiannya berkembang
menjadi Bandar seperti ipoh, Taiping,Kuala Lumpur dan Seremban. Manakala orang
India tinggal di kawasan ladang getah yang terpencil daripada orang Cina dan
Melayu.Masyarakat Melayu pula tinggal di kampong-kampung di luar Bandar.Penempatan
yang berbeza ini menyebabkan mereka tidak berhubung antara satu sama lain.
Agama
– Setiap kaum mengamalkan agama yang berbeza dan rumah ibadat yang berbeza.
Orang Cina dan India membawa bersama agama mereka ke kawasan petempatan baru.
Mereka juga membina rumah ibbadat di kawasan penempatan mmasing-masing. Orang
Melayu beragama Islam , orang India sebahagian besarnya beragama hindu manakala
orang Cina pula beragama Budha.
Pendidikan/perseko
lahan
– Pendidikan juga berbeza mengikut suku kaum.Pendidikan Cina untuk orang Cina ,
buku-buku dan guru-gurunya juga dibawa dari cina . Kebanyakan sekolah Cina
dibina di kawasan perlombongan yang kemudiannya menjadi Bandar. Sekolah tamil
pula dibina untuk anak-anak kaum India yang tinggal di kawasan ladang getah .Buku
–buku dan guru-gurunya dibawa dari India.Manakala Pendidikan Melayu hanya untuk
orang Melayu.Perbezaan ini telah mewujudkan masyarakat majmuk di Tanah Melayu.
Sosiol
budaya – Setiap kaum Cina,India dan Melayu mengamalkan cara hidup yang berbeza
. Bagi Cina dan India , mereka mengekalkan amalan sosio budaya mereka seperti
pakaian, bahasa dan budaya. Di samping itu, wujud pertubuhan di petempatan
masing-masing yng kegiatannya berdasarkan kepentingan sesuatu kaum.Perkembangan
ini menyebabkan masyarakat Cina ,India dan Melayu hidup sebagai sebuah
masyarakat tersendiri.Untuk mengkaji latar belakang pembentukan masyarakat majmuk di Malaysia.Untuk
mengkaji Kesan –Kesan Pembentukan Masyarakat Majmuk Di Malaysia Dan Implikasi
Terhadap Kemajuan Negara Malaysia.
RUJUKAN
* Menurut Furnivall (1967:54),
*(James P. Ongkili, 1985:4).
*Menurut B.W. Andaya dan L.Y Andaya (1983:159)'
*Menurut W.L. Blythe
*Menurut S.N. Arseculeratne (1991:8)
*Menurut B.W. Andaya dan L.Y Andaya (1983:159)'
*Menurut W.L. Blythe
*Menurut S.N. Arseculeratne (1991:8)
RUMUSAN
Secara keseluruhannya istilah masyarakat majmuk ini
terhasil kesan daripada penjajahan British. Bagi memastikan keadaan Negara yang
aman dan damai, perkara yang paling penting ialah aspek ekonomi kerana ia
menjadi isu paling sensitif. Perlu ditegaskan bagi
memastikan kesepaduan dan kestabilan dalam hubungan sesama masyarakat
penelitian sejarah salah satu langkah yang penting.
Sejarah perlu dijadikan satu rangka tindakan untuk membina Negara dan bangsa.
Kepentingan sejarah sesuatu bangsa khususnya yang berteraskan kepada sejarah
bangsa pribumi perlu diutamakan dan diberi status dan kedudukan yang utama bagi
memantapkan lagi asas pembinaan Negara-Bangsa. Negara-bangsa adalah sinonim
yang saling mengukuhkan identiti, nasionaliti dan nasionalisma serta
unsur-unsur patriotism Negara-BangsaKesimpulannya,
pembentukan masyarakat majmuk di Malaysia bermula apabila kemasukan migran
daripada luar. Kehadiran kelompok-kelompok ini menjadikan Malaysia sebuah negara
yang kaya dengan budaya, adab resam, bahasa dan latar berlakang kebudayaan yang
berlainan. Kemajmukan masyarakat Malaysia menjadikan negara ini menjadi tarikan
masyarakat luar. Namun pada pertengahana abad ke 19, penghujrahan masuk kaum
Cina dan India secara beramai-ramai ekoran daripada Dasar Leberal Inggeris
telah mengubah struktur kependudukan asal Tanah melayu. Namun
kehadiran masyarakat luar ke Tanah Melayu telah mencorakkan
perspektif masyarakat Melayu, membentuk budaya baru, mempertingkatkan
daya saing dalam sektor ekonomi, melahirkan dimensi baru struktur politik
rakyat dan sebagainya. Masyarakat majmuk di Malaysia
terdiri dari pelbagai etnik yang dikategorikan mengikut cara hidup, pola
penempatan, pekerjaan dan pendidikan.Terdapat lebih 80 kaum di seluruh
Malaysia. Daripada keseluruhan bangsa tersebut, terdapat tiga bangsa yang
paling utama iaitu Melayu, India dan Cina dan pelbagai etnik yang
lain. Bagi memupuk perpaduan dalam kalangan masyarakat majmuk yang mempunyai
pelbagai kaum, agama, kepercayaan dan adat resam seharusnya setiap pihak harus
berganding bahu untuk mengukuhkan lagi perpaduan. Hal ini jelas dilakukan
apabila pihak kerajaan mula mengambil tindakan dengan memperkenal sistem satu
malaysia , one people dan banyak lagi.
PESTA GAWAI
PESTA KAAMATAN
LAMPIRAN
KAUM MELAYU
Berikut merupakan perayaan-perayaan yang disambut oleh kaum melayu. Antaranya ialah hari raya aidilfitri, hari raya aidil adha, sambutan maulidur rasul dan banyak lagi.
.jpg) |
Kaum melayu yang beragama islam akan ke masjid untuk beribadah. Selain itu banyak lagi ibadah yang dilakukan umat islam seperti membaca qur’an, berzikir dan sebagainya.
|
Baju tradisional masyrakat melayu bagi perempuan ialah baju kurung, kebaya dan banyak lagi. Manakala bagi lelaki pula mereka mengenakan baju melayu
|
KAUM CINA
Bagi Kaum Cina yang beragama Kristian, mereka akan pergi ke gereja pada hari Ahad untuk bersembahyang. Penganut Kristian akan menyambut Hari Krismas. Manakala bagi yang beragama Buddha mereka akan bersembahyang di kuil.
|
Kaum Cina menyambut Tahun Baru Cina. Tahun Baru Cina merupakan perayaan yang terbesar dan terpenting bagi kaum cina.namun begitu terdapat nbanyak lagi prayaan yang diraikan masyrakat cina.
|
Kaum Cina mempunyai tarian tradisional yang menarik antaranya ialah tarian naga, tarian singa dan tarian kipas. Terdapat juga taria lain yang juga merupakan tarian tradisional kaum cina
|
KAUM INDIA
Kaum India juga mempunyai persamaan dengan kau cina. Sebahagian mereka ada yang beragama hinddhu dan ada juga yang beragama kristian. Selain itu ada segelintir kaum india yang menganut agama islam setelah berhijrah ke tanah melayu.
Kaum India juga mempunyai persamaan dengan kau cina. Sebahagian mereka ada yang beragama hinddhu dan ada juga yang beragama kristian. Selain itu ada segelintir.
|
Antara perayaan yang disambut masyarakat india di Malaysia ialah Hari Deepavali, Thaipusam, Ponggal, Vaigunda Ekadashi, Christmas, Onam, Hari Raya
|
Antara masyarakat india ialah tarian serimpi, Shobana Chanarakumar, Bharata Natyam
|
Sari, kurta,sarung dan serban merupakan pakaian tradisional bagi masyrakat india.
|
KAUM SABAH DAN SARAWAK
Kebanyakkan masyarakat Sarawak dan sabah adalah beragama islam. Namu ade juga sebhagian mereka yang beragama kristian, dan Buddha. Ada juga yang mengamalkan kepercayaan zaman dahulu seperti animisme
|
Perayaan yang popular di Sarawak dikenali sebagai perayaan Gawai Dayak. Perayaan ini disaambut oleh kaum Dayak sebagai menandakan penghujung musim menuai serta permulaan musim tuaian baru. Perayaan bagi suku kaum terbesar di Sabah pula ialah Pesta kaamatan yang dirayakan olah kaum Kadazan Dusun. Pesta ini merupakan upacara perayaan khas untuk menghormati “Bambazon” iaitu semangat padi.
|
PESTA GAWAI
PESTA KAAMATAN
Berikut merupakan baju kebudayaan masyrakat Sabah dan Sarawak
SABAH
 |
